Okres międzywojenny

W okresie międzywojennym w Miedźnej wielu zwolenników znalazło stronnictwa chadeckie. Uwidaczniało się to chociażby w czasie wyborów, przykładowo w 1930 r., gdy wybierano posłów i senatorów do RP oraz posłów do Sejmu Śląskiego. Rządową listę BBWR poparło wtedy zaledwie 60 miedźnian, listę Katolickiego Bloku Ludowego 391 (Sejm RP) i 316 (Sejm Śląski) zaś Listę Stronnictwa Ludowego "Piast" - 76 głosujących. Podobne wyniki były w czasie innych wyborów.

W 1921 r. powstało w Miedźnej Koło Związku Byłych Powstańców Śląskich. Prezesował im Teofil Krzystolik. Po jakimś czasie przestało jednak istnieć. Reaktywowano je w 1934 r. jako Koło Związku Powstańców Śląskich. Od 1933 istniał Związek Strzelecki, Towarzystwo Matek Polek i Towarzystwo Młodych Polek.

Wcześniej istniał już w Miedźnej Związek Obrony Kresów Zachodnich, który w 1934 przemianowano na Polski Związek Zachodni. W tym samym czasie powstało Koło Narodowo-Chrześcijańskiego Zjednoczenia Pracy. W ramach parafii działało też kilka organizacji skupiających młodzież i dorosłych.

W sierpniu 1936 r. założono Ochotniczą Straż Pożarną, która oprócz Miedźnej obejmowała Grzawę i Frydek. Jej prezesem został wówczas organista Maksymilian Gruszka. Straż (Feuerwehra) istniała w Miedźnej już na początku XX wieku. Publikacje z 1905 r. podają, że jej komendantem (Brandmeistrem) był wówczas gospodarz Jan Kucz.

W okresie międzywojennym w Miedźnej istniał czteroosobowy posterunek policji. Kolejnymi jego komendantami byli: Jan Janczura, Jan Kłósek, Franciszek Duda, Stanisław Wyleżuch, Maksymilian Samol, Michał Głyk, PaweL Płachetka, Augustyn Halemba.

1 września 1934 śmiertelnie ranni zostali policjant Paweł Pastelski oraz pracownik poczty Karol Glowala. Jechali rowerami z Pszczyny do Miedźnej. Glowala wiózł 7,4 tys. zł na wypłaty. Między Ćwiklicami i Miedźną napadło ich dwóch bandytów, którzy niespodziewanie otwarli do nich ogień i zrabowali pieniądze. Po kilku godzinach zamordowali nad Dokawą Masnego ze Studzienic, książęcego gajowego.

W roku 1932 rozpoczęto budowę szosy do Frydka. Doprowadzonoją do Janygowca. Przy pracy tej znalazło zatrudnienie wielu bezrobotnych. Podobne roboty prowadzili wówczas na swoim odcinku wolanie.

Po raz pierwszy w Miedźnej i Grzawie zabłysnęły żarówki elektryczne 23 listopada 1935 roku. Było to nie lada przeżycie dla mieszkańcówobu wiosek. Do tej pory pomieszczenia oświetlano lampami naftowymi.W zelektryfikowanej Miedźnej pojawiły się silniki elektryczne i lampowe radioodbiorniki. Przedtem Radia Katowice (od 1927 r.) słuchano jedynie dzięki prymitywnym słuchawkowym odbiornikom detektorowym (kryształkowym).

Według danych starostwa pszczyńskiego, Miedźna w 1933 r. miała 1098 ha powierzchni, z czego 710 ha przypadało na grunta orne III - V klasy, 95 ha zajmowały łąki, natomiast 52 ha stanowiły tereny zalesione.

Wioska liczyła w tym czasie 990 mieszkańców. Znajdowały się w niej 2 gospody, po jednym sklepie z artykułami spożywczymi i masarskimi. Ponadto istniały 2 sklepy z tzw. towarami mieszanymi. Usługi rzemieślnicze świadczył 1 kowal i 1 piekarz. Ostatnim przedwojennym wójtem gminy był Józef Plewnia.


źródło: "Nasze strony" Zygmunt Orlik - Bydgoszcz 1996