NAZWA I HERB

Przeglądając "Wykaz urzędowych nazw miejscowości w Polsce" stwierdzamy, że Frydek jest jedyną w kraju miejscowością o tej nazwie. Utworzono ją od niemieckiego imienia Siegfried. Do roku 1922 oraz w okresie okupacji hitlerowskiej tutejsza wioska nosiła urzędową nazwę Siegfriedsdorf (Wioska Zygfryda).

W niektórych XVIII wiecznych dokumentach dostrzegamy również uproszczoną formę tej nazwy. I tak na przykład w 1741 roku pojawia się Friedeck, zaś w 1830 Fridek, co w końcu przeszło w dzisiejszy Frydek. Dla tutejszej polskojęzycznej ludności pierwotny Siegfriedsdorf był nie tylko nazwą obcą, ale i nazbyt długą i dlatego uległa ona spolszczeniu i skróceniu. Nastąpiło to w sposób naturalny, ewolucyjny. Na skutek tego w starych dokumentach równolegle występował urzędowy Siegfriedsdorf oraz mniej oficjalny Friedeck, Fridek czy Frydek. Często drugą nazwę podawano w nawiasie.

Podobnie stało się z nazwą osady Erdmannsbruch, zwanej też inaczej Erdmannsdorfem. Powstała ona od imienia założyciela, Erdmanna. W XIX-stuleciu z tych samych co wyżej powodów przekształciła się w Erdmanowice. Równolegle do tego zaczęto zwać ją Kolonią Frydecką, jako że powstała w bezpośrednim sąsiedztwie Frydka. Dziś jest to integralna część tej wsi.

W końcu XVIII wieku Frydkowianie otrzymali polecenie obrania sobie herbu wsi. Miał on widnieć w polu gminnej pieczęci, czyli - stosując miejscowe nazewnictwo - w gromadzkim "sekrecie". Mieszkańcom Frydka zawsze imponowała sąsiednia Miedźna. Była bowiem wioską zasobniejszą, parafialną, posiadała szkołę, mieszkało w niej więcej gospodarzy, wśród których wielu cieszyło się w okolicy autorytetem. Nic więc dziwnego, że frydkowianie w wielu przypadkach wzorowali się na Miedźnej. Być może dlatego w prawej części swego herbu umieścili sierp. W naśladownictwie tym nie mogli posunąć się dalej, dlatego drugą połowę frydeckiego znaku wypełniono tyczką z chmielem. Sierp, podobnie jak w przypadku Miedźnej, podkreślał rolniczy charakter miejscowości. Z kolei chmiel sygnalizuje nam, że był on w tamtym czasie uprawiany we Frydku, co wyróżniało tę wieś od od sąsiednich miejscowości. Stary gminny sekret w połowie XIX wieku był już mocno zużyty i wówczas zastąpiono go nową pieczęcią bezherbową. Od tego też czasu dawny frydecki herb schodził w zapomnienie. Tuż przed wybuchem II wojny światowej przypomniał go w swej książce Marian Gumowski.

Jeśli przy sporządzaniu herbu Frydka użyje się kolorów, to zgodnie z heraldycznymi ustaleniami tło należy sporządzić niebieskie, uchwyt sierpa, chmiel i tyczkę złote (żółte), zaś żelazo sierpa srebrne (białe).



źródło: "Nasze strony" Zygmunt Orlik - Bydgoszcz 1996